Wschodnie dziedzictwo uczyniło mnie człowiekiem o głębszej duszy – Dominik Wojciechowski w programie „Szto Tam”

Gościem audycji był Dominik Wojciechowski – słuchaczom Radia LUZ znany również z innych antenowych projektów: prawniczej audycji LexLUZ oraz sportowej Akademicka Kwarta. Tym razem rozmowa zeszła jednak na tematy bardziej osobiste. Dominik opowiedział o swoich korzeniach, rodzinie repatriantów, języku rosyjskim i dorastaniu na styku dwóch kultur. Skąd Polak tak dobrze zna wschodnią kulturę i język? Odpowiedź okazała się związana nie tylko z nauką języka, ale przede wszystkim z historią jego rodziny.

Dom, w którym spotkały się dwa języki

Dominik dorastał w dwujęzycznym domu. Język rosyjski nie był dla niego wyłącznie szkolnym przedmiotem czy dodatkową umiejętnością, był częścią codzienności i rodzinnej historii.

Uczyłem się języka rosyjskiego w domu, mój dom był dwujęzyczny.

Za znajomością języka stało więc coś więcej niż podręczniki i ćwiczenia. To właśnie dzięki rodzinie Dominik od najmłodszych lat miał kontakt z inną kulturą, innym sposobem komunikacji i inną częścią własnej historii. Jak wspomina, w dzieciństwie nie zawsze było to łatwe. Znajomość rosyjskiego bywała powodem wstydu, a historia rodziny nie zawsze spotykała się ze zrozumieniem.

W Polsce wschodnie dziedzictwo to jest ciężkie dziedzictwo. Dla dziecka to było niezrozumiałe, dlaczego mogę być traktowany gorzej. W szkole to było trochę wstyd, że znam rosyjski. Polskie społeczeństwo nie było gotowe na repatriantów. Ale sytuacja się zmienia.

Z czasem jego podejście do języka całkowicie się zmieniło. Dziś Dominik jest wdzięczny rodzinie za możliwość poznania kilku kultur i spojrzenia na świat z różnych perspektyw. W rozmowie pojawiły się również zabawne historie pokazujące, jak znajomość dodatkowego języka potrafi niespodziewanie przydać się w codziennym życiu.

O tym, jak zmieniało się jego podejście do języka, o tajnikach zawodu prawnika oraz o tym, jak najlepiej uczyć się języków, mówił Dominik Wojciechowski w rozmowie z Tiią Hambarashvili i Anastasiią Krasniuk.

tekst: Lizaveta Raketskaya, red. Dominika Kubat