Obywatel G.C. – Grzegorz Ciechowski między Republikami.
Obywatel G.C to projekt rozpoczęty w 1986 roku przez Grzegorza Ciechowskiego po rozpadzie zespołu Republika. We współpracy z czołowymi polskimi muzykami stworzył cztery albumy, w tym dwie ścieżki dźwiękowe. Wszystkie stanowią wybitne odrębne dzieła, oferując przenikliwe doświadczenia, a także ukazując wielki talent Ciechowskiego oraz towarzyszących mu instrumentalistów (takich jak: Jan Borysewicz, Wojciech Karolak, Krzysztof Ścierański i José Torres). Z okazji czterdziestolecia debiutu Obywatela G.C. postanowiliśmy zgłębić ten etap życia mistrza Grzegorza Ciechowskiego, wyróżniają go jako Artystę Tygodnia w Radiu LUZ.
Obywatel G.C.
1986
MTJ
Pierwszy album wydany w ramach projektu Obywatel G.C. został stworzony przez Ciechowskiego jeszcze z myślą o trzeciej płycie Republiki. Przed rozpadem utwory były nawet wykonywane przez zespół na żywo, m.in. podczas koncertu, który odbył się w lutym 1986 roku, w Ursusie, i z którego nagrania nie tylko zachowały się do dziś, a są ogólnodostępne.
Do produkcji materiału Grzegorz Ciechowski zaangażował jednych z najwybitniejszych polskich muzyków i to słychać, jako że każda partia instrumentalna to w zasadzie własne dzieło sztuki. W nagraniach brali udział m. in.: Jan Borysewicz (znany z Lady Pank), Krzysztof Ścierański (uznany basista jazz-rockowy), Janusz Skowron (nagradzany pianista), czy José Torres (prominentny kubańsko-polski perkusista), a nawet Michał Urbaniak (wybitny muzyk jazzowy).
Nasza selekcja:
Tak! Tak!
1988
ZPR Media
Nadszedł wielki komercyjny sukces projektu, w tym dwa największe przeboje Obywatela G.C. czyli: Tak… Tak… To ja oraz Nie pytaj o Polskę, z których artysta jest najbardziej znany. Album sprzedał się w ponad dwustu tysiącach egzemplarzy.
Zespół powiększył się względem tego z pierwszej płyty o kolejne wybitne jednostki świata polskiej muzyki: Tomasza Stańko (znany trębacz jazzowy), Marka Surzyna (perkusista/kompozytor rockowo-jazzowy), Adama Wendta (nagradzany saksofonista), czy Johna Portera (członek początkowego składu grupy Maanam).
Brzmienie zostało zaś wzbogacone o instrumenty elektroniczne, za których programowanie odpowiadał Rafał Paczkowski.
Nasza selekcja:
Stan Strachu
1989
Polskie Nagrania „Muza”
Stan Strachu, trzeci album Obywatela G.C., stanowi ścieżkę dźwiękową do filmu w reżyserii Janusza Kijowskiego o tym samym tytule, obrazującego realia stanu wojennego w Polsce. Film, choć niełatwy w odbiorze, jest chwalony przede wszystkim za muzykę i dobre oddanie klimatu tamtego czasu. W główną rolę wcielił się młody Wojciech Malajkat.
Sam album, natomiast, Grzegorz Ciechowski wyprodukował przy mniejszym wsparciu niż poprzednie. Oprócz niego, kluczową rolę w procesie tworzenia ścieżki dźwiękowej odegrał też polski gitarzysta i kompozytor Sławomir Piwowar, a do dwóch utworów (Ja Kain Ty Abel i Ani ja, ani ty) swojej gitary użyczył Stanisław Zybowski (gitarzysta rockowy, mąż i kompozytor Urszuli).
Emocje, które towarzyszą słuchaniu Stanu Strachu to – budowane przez ambient, poucinane fragmenty dialogów i głosy Małgorzaty Potockiej oraz Urszuli – lęk i niepokój.
Nasza selekcja:
Obywatel Świata
1992
Arston
Druga ścieżka dźwiękowa i zarazem ostatnia płyta którą Grzegorz Ciechowski wyprodukował w ramach projektu Obywatel G.C. Film obyczajowy na podstawie noweli Ciechowskiego wyreżyserował Roland Rowiński, a premierę miał w roku 1991. Chwalony za muzykę i klimat, a także wyróżniany za obsadę (rolę główną zagrał Jan Frycz), z upływem czasu zaczął być traktowany traktowany raczej jako gratka dla fanów artysty, niżeli dzieło godne polecenia. Recenzenci zarzucają produkcji kulawy montaż, a całość określają jako dziwną. Film opowiada o spotkaniu po latach niegdyś jednej klasy, a dziś różnych ludzi, porównujących swoje życia, czemu głębi dodaje kontekst transformacji ustrojowej.
Do stworzenia finalnego albumu przyłożyło się najwięcej rąk w historii Obywatela G.C., w tym talenty byłych członków zespołu Republika. Tego samego roku grupa wydała bowiem album kompilacyjny 1991, zapowiadający wznowienie działalności. Artyści niewymienieni wcześniej, a zasługujący na wyróżnienie, to m.in. Leszek Biolik, który współpracował z Grzegorzem Ciechowskim także przy następnych projektach, zastępując przy tym Pawła Kuczyńskiego w roli nowego basisty Republiki.
Najbardziej znanym, ujmujący utworem na płycie jest zamykające Tobie wybaczam. Na naszej antenie możecie usłyszeć również Piosenkę dla Weroniki, Witajcie w zoo oraz piosenkę tytułową. Każda z tych kompozycji gwarantuje przejmujące doznania, nawet w oderwaniu od obrazu, czy reszty ścieżki dźwiękowej.
Proces reaktywacji Republiki toczył się w zasadzie równolegle z tworzeniem tego albumu, a już rok później ukazała się Siódma Pieczęć, czyli pierwsza od powrotu właściwa płyta grupy, tym samym przypieczętowując koniec Grzegorza Ciechowskiego jako Obywatela G.C.
Nasza selekcja:
Autor: Sebastian Kornecki
